Wyszukaj

One day, two people, twenty years

15 lipca, dwadzieścia lat, dwójka ludzi – Jeden dzień Lone Scherfig, na podstawie bestsellerowej powieści Davida Nichollsa, to piękna i bezpretensjonalna opowieść o wielkiej miłości, jeszcze większej przyjaźni i o życiu. Po prostu.

15 lipca (1988) krzyżują się drogi dwójki absolwentów college'u, Emmy i Dextera; tego dnia spotykać się będą, z przerwami, przez następnych dwadzieścia lat. Oboje wchodzą w dorosłość, pragnąc zdobyć świat, ułożyć sobie życie. Czy obok siebie? Każdy z kolejnych „rozdziałów” pokazuje nam jeden dzień – rok po roku, w krótkich, przelotnych migawkach podglądamy ich życie. Nie ma tu przełomowych momentów, nic „nadzwyczajnego” się nie dzieje, ot życie, kalejdoskop codziennych spraw. Ale co najważniejsze: Emma i Dexter to nie marionetki, lecz postaci z krwi i kości: przemiany, jakie w nich zachodzą, zdają się być naturalną konsekwencją upływu lat, bagażu doświadczeń (praca, rodzina, emocje). Świetnie sprawdzają sie aktorzy prowadzeni z wyczuciem przez Lone Scherfig. Anne Hathaway jest naturalna w każdej roli – od zakompleksionej studentki, po spełnioną pisarkę (z kelnerskim epizodem pośrodku) i Jim Sturgess jako bogaty uwodziciel, gwiazda tele, wreszcie nieporadny ojciec i kochający mąż. Są niedoskonali, niezdecydowani, popełniają błędy, wiążą się z nieodpowiednimi osobami... Ich droga do szczęścia jest długa i kręta. A gdy je wreszcie osiagają, znowu życie (?) ich dopada.

Dodatkowe plusy za perfekcyjne stylizacje: epoki (epok?), ubioru, wyglądu bohaterów. Polecam.