Wyszukaj

Kultura kontra natura

Choć zabrzmi to dziwnie, Rzeź (Carnage) Romana Polańskiego do końca filmem nie jest. To mistrzowsko rozegrany obrazek teatralny, zamknięty w małej przestrzeni, być może symbolicznie ilustrujący swoistego rodzaju ograniczenia, w jakich żyją bohaterowie.

Satyryczna etiuda (jak widać, cieżko zdefiniować tenże film) wyśmiewa mit o naturze poskromionej przez kulturę (hmm, scena z wymiocinami na albumie Kokoschki zdaje sie być świetną tego metaforą). Niewinna z początku (i z pozoru) konwersacja zmienia sie w ciąg oskarżeń i pretensji. Małe uprzejmności, wzajemne ukłony i miłe słowa unoszą się na powierzni bulgoczącego emocjami wulkanu. Fałszywa skorupa kurtuazji szybko zaczyna pękać. Początkowe starcie "zespołów" zmienia się w walkę każdego z każdym. Czuć narastające napięcie, klaustrofobiczna przestrzeń tylko wzmaga to uczucie. Nie zapominajmy jednak, że to nie dramat; aktorzy, prowadzeni mistrzowską ręką Polańskiego, rozładowują lekkim przerysowaniem napiętą sytuację.

Rzeź - minimalistyczna, oszczędna, świetnie wręcz wyważona, aż kipi emocjami. Przede wszystkim jednak to popis gry aktorskiej. To po prostu trzeba zobaczyć: pozorną misiowatość Johna C. Reilly'ego, histerię Jodie Foster, arogancję Christophera Waltza i pijacki bełkot Kate Winslet. Warto.