Znajdziesz nas także na:

Kalendarium

Newsletter
 
Warto zobaczyć
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karnet /  Muzyka

Ferie w filharmonii



Kto zostaje w ferie w mieście, niech się nie martwi – czeka na niego wyprawa do gorącego Rio de Janeiro i podróż z Panem Wieszakiem. Będzie muzycznie, wesoło i rozrywkowo!

16 stycznia 2016, 10.00, 11.15
19 stycznia 2016, 10.00

Samba pod Wawelem

Batucada Cracovia
Szkoła Samby Sorrir Por Favor
Andrzej Kaczmarczyk – kierownictwo artystyczne

Zespół perkusyjny „Batucada Cracovia“ działa przy Szkole Muzycznej I st. im. Stanisława Wiechowicza w Krakowie pod kierunkiem Andrzeja Kaczmarczyka. Zespół wykonuje oryginalne aranżacje samby carioca ze szkół samby z Rio de Janeiro: Portela, Salgueiro, Tijuca, Esatcio, Mangueira i Beja Flor. Zespół wspiera formacja sambowa „Sorrir Por Favor“.

Batucada jest podgatunkiem samby i odnosi się do brazylijskiego stylu perkusyjnego o mocnych wpływach rytmicznych pochodzących z Afryki Zachodniej, wykonywany przez zespół perkusyjny zwany bateria. Typowa bateria karnawałowa samby z Rio de Janeiro ma trzy surda o zróżnicowanej wysokości dźwięku. Te trzy elementy tworzą charakterystyczny schemat rytmiczny, który napędza i tworzy mocny fundament dla pozostałych instrumentów wchodzących w skład batucady. Sekcja instrumentów: repenique, caixa i chocalho tworzą zwartą strukturę rytmiczną utrzymującą i podkreślającą sambowy swing orkiestr perkusyjnych. Na tym tle sekcja tambourim i agogo tworzy bardzo ciekawe, często bardzo długie i skomplikowane frazy polirytmiczne.

Batucada jest stylem perkusyjnym typowo marszowo-paradnym, konstrukcja instrumentów i dobór materiałów, z których zostały zbudowane, mają zapewnić muzykom komfort w trakcie wielogodzinnych przemarszów podczas karnawału samby. Ilość osób grających w typowej orkiestrze batucadowej w Rio de Janeiro to od 100 do 400 perkusistów. Na czele orkiestry idzie mestre de bateria a zaraz za nim, w następującej kolejności sekcje: tambourim, chocalho, agogo, caixa, repenique i surdo.

Andrzej Kaczmarczyk to doświadczony pedagog, który uczy w szkołach muzycznych I i II st. w Krakowie. Za swoją pracę pedagogiczną był wielokrotnie nagradzany przez Centrum Edukacji Muzycznej, Prezydenta Miasta Krakowa i Prezydentów Rzeczpospolitej Polskiej. Prowadzeni przez niego uczniowie zdobywają liczne nagrody, wyróżnienia na przesłuchaniach, konkursach ogólnopolskich i międzynarodowych w grze na instrumentach perkusyjnych w kategorii indywidualnej oraz zespołowej.

Od kilku lat jego pasją stała się muzyka brazylijska, a szczególnie energetyczna samba batucada wykonywana na oryginalnych instrumentach perkusyjnych. Doświadczenie zdobywa, ucząc się u najlepszych mestre w dziedzinie samby batucady carioca granej w Rio de Janeiro: Od trzech lat dzieła w Krakowie założona przez niego Szkoła Samby Sorrir Por Favor, co oznacza „uśmiech poproszę”, oraz formację batucadową pod tą samą nazwą. Jest twórcą festiwalu „Smocze Spotkania Sambowe“ przy współpracy z Teatrem Groteska.

Andrzej Kaczmarczyk jest inicjatorem wprowadzenia batucady do programu nauczania w szkołach muzycznych I i II stopnia.

Bilety: 10 zł


17 stycznia 2016, 12.00
24 stycznia 2016, 12.00
25 stycznia 2016, 10.00

Niezwykła podróż Pana Wieszaka

Musical dla dzieci na głosy aktorskie, wokalne i zespół kameralny

Marcin Błażewicz – muzyka
Małgorzata Sikorska-Miszczuk – tekst
Anna Sokołowska i Sławomir Rokita – reżyseria
Hubert Kaszycki – projekcje multimedialne

Narrator – Anna Sokołowska
Pan Wieszak – Rafał Sadowski
Stara Gazeta – Katarzyna Zawiślak-Dolny
Księżyc – Rafał Szumera
Sprzedawca Baloników / Tramwaj Zakręcony – Sławomir Rokita
Chłopiec – Szymon Maź

Bogusława Ziegelheim – skrzypce
Anna Hara-Pióro – skrzypce
Grażyna Piechowska – altówka
Agata Sanchez Martos – wiolonczela
Konrad Maź – kontrabas
Magdalena Di Blasi – flet
Janusz Antonik – klarnet
Stanisław Majerski – trąbka
Andrzej Tkaczyk – puzon
Ryszard Haba – kotły i instrumenty perkusyjne
Monika Bylica – fortepian
Patrycja Pieczara – dyrygent

Opowieść o niezwykłej przygodzie starego, drewnianego wieszaka na płaszcze i kapelusze początkowo pomyślana była jako słuchowisko radiowe, dopiero później jej twórcy nadali mu formę krótkiego widowiska scenicznego. Pomimo tej zmiany uczestnictwo w przeżyciach Pana Wieszaka wymaga nadal od widzów i słuchaczy zaangażowania całej ich wrażliwości i sporej dozy wyobraźni.

Wyobraźmy więc sobie, że w mieszkaniu pewnego starego profesora stoi sobie w kącie wieszak, na którym goście profesora, znakomici uczeni, wieszają po przyjściu swoje kapelusze. Ale nikt nie wie o tym, że wiedza z szacownych głów przenika w wysłużone borsalina i meloniki, a z nich – do drewnianej głowy wieszaka. Pewnej magicznej księżycowej nocy wieszak ożywa, opuszcza mieszkanie i wyrusza w drogę. Na jednej z ulic, po których spaceruje, spotyka ni mniej ni więcej tylko Starą Gazetę, która tej niezwykłej nocy również wyruszyła w świat – ciekawa nowych doznań i przygód. Pan Wieszak zgadza się na wspólny spacer, choć nie jest specjalnie zainteresowany ani nim, ani swą niezwykłą towarzyszką. Odkrył mianowicie, że to, co go najbardziej interesuje z wiedzy, którą zgromadził - to są liczby! Liczy więc nieustannie, a to gołębie na niebie, a to liście na drzewach, a to kolorowe baloniki. Bo w swej wędrówce ulicami miasta napotkali Sprzedawcę Baloników - rzecz jasna nie są to zwykłe baloniki dla dzieci. Jak im to wyjaśnił piękny, srebrny Księżyc, który nagle pojawił się znikąd, baloniki te wysłane w niebo w gwiezdną noc, spełniają życzenia osób, które je wysłały. Stara Gazeta natychmiast wysyła w niebo balonik z życzeniami, po czym wyrusza na przejażdżkę, zaproszona przez kolejną napotkaną niezwykłą postać, Tramwaj Zakręcony. Pan Wieszak, który nagle zauważa swoje osamotnienie, stwierdza, że nieustanne liczenie wcale go już nie cieszy i pod wpływem natłoku nowych, nieznanych uczuć – zaczyna płakać. Wzruszony tym Księżyc przyprowadza do niego błąkającego się po ulicach Chłopca – również świetnego matematyka, ale samotnego i nieszczęśliwego, gdyż żyje on w przeświadczeniu, że nic nie umie, nic nie potrafi, nic nie jest wart. Nowi znajomi bardzo sobie przypadli do gustu, więc wyruszają na wędrówkę, a po drodze wspólnie układają piosenki.

Każda jednak, nawet magiczna noc musi się kiedyś skończyć. Ulice jakby same prowadzą zmęczonych przeżyciami Pana Wieszaka i Chłopca do domu profesora, gdzie wita ich odnaleziona dobra znajoma, Stara Gazeta.
I tak podczas tej magicznej, księżycowej nocy spełniły się marzenia, te wypowiedziane i te głęboko ukryte. Ktoś „drewniany” zaczął myśleć i odczuwać, a ktoś pozornie bez żadnej wartości, nagle odkrył, że jednak jest coś wart, posiada talent i różne umiejętności.

A wszyscy bohaterowie naszej opowieści utwierdzili się w przekonaniu, że świat nas otaczający pełen jest piękna i niezwykłych możliwości.

Bilety: 10 zł
 

Redakcja:
ul. Józefa 7, 31-056 Kraków
karnet@karnet.krakow.pl
pn.-pt. 8.30-16.30

Znajdziesz nas także na: